{"id":120,"date":"2021-02-08T23:56:50","date_gmt":"2021-02-08T22:56:50","guid":{"rendered":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/?page_id=120"},"modified":"2021-02-10T22:40:27","modified_gmt":"2021-02-10T21:40:27","slug":"sw-andrzej-bobola","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/sw-andrzej-bobola\/","title":{"rendered":"\u015aw. Andrzej Bobola"},"content":{"rendered":"\n
R\u00f3d Bobol\u00f3w jest jednym ze starszych rod\u00f3w szlacheckich w Polsce. W wieku XIII r\u00f3d ten spotykany jest na \u015al\u0105sku (Bobolice. Le\u017c\u0105 one na linii Wroc\u0142aw – Kamieniec). W XIV w. wymieniony jest Jakub z Piask\u00f3w Bobola \u2013 w\u0142a\u015bciciel Ma\u0142ych Piask\u00f3w, Wielkich Piask\u00f3w, S\u0142upowa, Gadawy, Zagajowa i innych wsi w ziemi sandomierskiej. W XVI w. Bobolowie mieszkaj\u0105 ju\u017c w r\u00f3\u017cnych miejscowo\u015bciach Ma\u0142opolski. Nie nale\u017c\u0105 jednak do najbogatszych. Wielu z nich \u017cyje z dzier\u017cawy r\u00f3\u017cnych maj\u0105tk\u00f3w. Nazwiska te mo\u017cna spotka\u0107 w tamtych czasach w okolicach Sandomierza, Sanoka, Krosna i\u2026 Gorlic. Nie wiadomo jednak sk\u0105d przybyli jego przodkowie. Jedni podaj\u0105, \u017ce z Czech, inni, \u017ce znad Renu, a jeszcze inni twierdz\u0105, \u017ce jest to staropolski r\u00f3d. Piecz\u0119towali si\u0119 herbem Leliwa, podobnie jak r\u00f3d Tarnowskich czy Melszty\u0144skich. Herb ten to ksi\u0119\u017cyc na b\u0142\u0119kitnym lub czerwonym polu zwr\u00f3cony rogami do g\u00f3ry, nad nim sze\u015bcioramienna gwiazda.<\/p>\n\n\n\n
Babka przysz\u0142ego \u015bwi\u0119tego pochodzi\u0142a z rodu Wielopolskich. A ta rodzina jest w\u0142a\u015bcicielem m.in. Kobylanki. W tym ko\u015bciele mo\u017cna spotka\u0107 wiele epitafi\u00f3w tych\u017ce w\u0142a\u015bcicieli Kobylanki.<\/p>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n
\u017baden z zachowanych dokument\u00f3w nie podaje miejsca jego urodzin. Sam Andrzej podaje, \u017ce jest \u201eMa\u0142opolaninem\u201d. W ostatnich latach zacz\u0119to przychyla\u0107 si\u0119 do opinii proboszcza Parafii w Strachocinie k\/ Sanoka, \u017ce w\u0142a\u015bnie tam mia\u0142 si\u0119 urodzi\u0107 przysz\u0142y \u015bwi\u0119ty. Jako dow\u00f3d podaje si\u0119, \u017ce mia\u0142 si\u0119 on ukazywa\u0107 po nocach temu\u017c Proboszczowi na plebanii, w pobli\u017cu kt\u00f3rej znajduje si\u0119 wzg\u00f3rek kryj\u0105cy ruiny dworku, w kt\u00f3rym mia\u0142 si\u0119 urodzi\u0107 \u015bw. Andrzej. Pokazuje si\u0119 te\u017c chrzcielnic\u0119 przy kt\u00f3rej jakoby mia\u0142by by\u0107 ochrzczonym.<\/p>\n\n\n\n
Czy jednak Strachocina jest miejscem jego urodzin? R\u00f3wnie\u017c dobrze m\u00f3g\u0142 si\u0119 urodzi\u0107 w okolicach Gorlic, bo tu do dzi\u015b spotyka si\u0119 nazwiska Bobol\u00f3w, a w ko\u015bciele w Kobylance ko\u0142o Gorlic znajduj\u0105 si\u0119 liczne epitafia rodziny Wielopolskich, w\u0142a\u015bcicieli Kobylanki i innych wiosek. A w\u0142a\u015bnie babka \u015bwi\u0119tego Andrzeja Boboli pochodzi\u0142a z rodu Wielopolskich.<\/p>\n\n\n\n
Pewnym jest rok urodzenia – 1591. Natomiast nie jest pewnym ani miesi\u0105c, ani tym bardziej dzie\u0144. Jest tylko domys\u0142em, \u017ce jest nim 30 listopada, gdy\u017c powszechnym by\u0142 zwyczaj, \u017ce dziecko rodz\u0105c si\u0119 w dniu jakiego\u015b \u015bwi\u0119tego \u201eprzynosi\u0142o sobie imi\u0119\u201d. A je\u017celi jest to Andrzej, wi\u0119c urodzi\u0142 si\u0119 w dniu \u015bw. Andrzeja \u2013 oczywi\u015bcie Aposto\u0142a. Imi\u0119 Andrzej pochodzi z j\u0119zyka greckiego i znaczy dzielny, m\u0119\u017cny.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c w roku 1606 Andrzej Bobola zostaje oddany do jezuickiej szko\u0142y w Braniewie (Warmia), gdzie ko\u0144czy pi\u0119cioletni\u0105 szko\u0142\u0119 \u2013 odpowiednik dzisiejszej szko\u0142y \u015bredniej.<\/p>\n\n\n\n
Po jej uko\u0144czeniu w wieku 20 lat wst\u0119puje do Zakonu Jezuit\u00f3w \u2013 Towarzystwa Jezusowego. Z tego okresu dochowa\u0142 si\u0119 jego w\u0142asnor\u0119czny wpis do ksi\u0119gi tego\u017c zakonu: \u201eJa, Andrzej Bobola, Ma\u0142opolanin, zosta\u0142em przypuszczony do pierwszej pr\u00f3by, dnia ostatniego lipca 1611, zdecydowany za pomoc\u0105 Boga wype\u0142ni\u0107 wszystko, co mi przed\u0142o\u017cono\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po uko\u0144czeniu nowicjatu w dniu 31 lipca 1613 roku z\u0142o\u017cy\u0142 we Wilnie \u015bluby wieczyste proste: ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa. Tutaj te\u017c studiuje filozofi\u0119. Po ich uko\u0144czeniu, jak inni kandydaci do tego\u017c zakonu, odbywa praktyk\u0119 nauczycielsk\u0105. Przez jeden rok uczy gramatyki w Braniewie. Po roku za\u015b w Pu\u0142tusku, gdzie kszta\u0142ci\u0142a si\u0119 m\u0142odzie\u017c ze znanych rodzin szlacheckich i magnackich, uczy trzecie klasy humanistyczne.<\/p>\n\n\n\n
W latach 1618-1622 studiowa\u0142 teologi\u0119 na Akademii Wile\u0144skiej. Pod koniec studi\u00f3w jego rodzina stara si\u0119, by Andrzej powr\u00f3ci\u0142 do Ma\u0142opolski. Genera\u0142 wyrazi\u0142 zgod\u0119, ale Andrzej nie wiadomo dlaczego a\u017c do swej \u015bmierci pozosta\u0142 w prowincji litewskiej.<\/p>\n\n\n\n
\u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 we Wilnie dnia 12 marca 1622 roku. W tym te\u017c dniu w dalekim Rzymie odbywa\u0142a si\u0119 kanonizacja \u015bwi\u0119tego Ignacego Loyoli \u2013 za\u0142o\u017cyciela Zakonu Jezuit\u00f3w, \u015bw. Franciszka Ksawerego z TJ, \u015bw. Teresy od Jezusa i \u015bw. Filipa Nereusza.<\/p>\n\n\n\n
Przysz\u0142y \u015bwi\u0119ty nie by\u0142 \u015bwi\u0119tym od urodzenia. Swoj\u0105 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 zdobywa\u0142 mozoln\u0105 prac\u0105 nad wykorzenieniem w\u0142asnych wad i rozwijaniem otrzymanych od Boga cn\u00f3t. Z natury by\u0142 bardzo \u017cywego usposobienia, lubi\u0105cym sobie dogadza\u0107 w jedzeniu i piciu, ma\u0142o opanowanym, a nawet bardzo porywczym, niesk\u0142onnym do pos\u0142usze\u0144stwa, ma\u0142o wytrwa\u0142ym w postanowieniach, a jednak bardzo upartym przy swoim. Prze\u0142o\u017ceni wytykali jego wady, ale i podkre\u015blali te\u017c jego wytrwa\u0142o\u015b\u0107 w zwalczaniu wad i niedoskona\u0142o\u015bci. Dlatego te\u017c ostatni egzamin ze swego \u017cycia, jakim by\u0142a jego m\u0119cze\u0144ska \u015bmier\u0107, zda\u0142 w stopniu chwalebnym. Pi\u0119knie opisuj\u0105 jego walk\u0119 z w\u0142asnymi s\u0142abo\u015bciami niekt\u00f3rzy jego biografowie\u2026.<\/p>\n\n\n\n
Jako kap\u0142an w roku 1623 zostaje skierowany do Nie\u015bwie\u017ca jako rektor miejscowego ko\u015bcio\u0142a oraz ludowy misjonarz. W Nie\u015bwie\u017cu daje si\u0119 pozna\u0107 jako dobry gospodarz odnawiaj\u0105c ko\u015bci\u00f3\u0142 i dbaj\u0105c o jego pi\u0119kno. Ogromnie dba\u0142y o sprawy materialne bardziej jeszcze dba\u0142 o ludzkie dusze. Za jego pobytu w Nie\u015bwie\u017cu ogromnie zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 liczba spowiadaj\u0105cych si\u0119 i przyjmuj\u0105cych Komuni\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105. By\u0142o bardzo wiele nawr\u00f3ce\u0144. Prowadzi\u0142 prac\u0119 duszpastersk\u0105 nawet w \u015brodowisku lichwiarzy, rozb\u00f3jnik\u00f3w i wi\u0119\u017ani\u00f3w. W Nie\u015bwie\u017cu prowadzi\u0142 te\u017c burs\u0119 dla ubogiej m\u0142odzie\u017cy szlacheckiej. W ci\u0105gu zaledwie jednego roku na tej plac\u00f3wce, dokona\u0142 bardzo du\u017co. Dlatego te\u017c przeniesiono go do wi\u0119kszego \u015brodowiska, jakim by\u0142o Wilno.<\/p>\n\n\n\n
We Wilnie pracuje w latach 1624-1630 przy ko\u015bciele \u015aw. Kazimierza. Tutaj zak\u0142ada i prowadzi sodalicj\u0119 maria\u0144sk\u0105, kt\u00f3ra nie ogranicza si\u0119 tylko do udzia\u0142u w nabo\u017ce\u0144stwach, lecz z po\u015bwi\u0119ceniem pracuje po szpitalach i w\u015br\u00f3d biednych, przytu\u0142kach, a nawet wi\u0119zieniach. Wilno, kilkakrotnie jest \u0142upione i palone przez wojska rosyjskie, kt\u00f3rych nast\u0119pstwem s\u0105 te\u017c epidemie, z powodu kt\u00f3rych umiera bardzo wielu nie tylko mieszka\u0144c\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c \u015bpiesz\u0105cych im z pomoc\u0105 zakonnik\u00f3w. W czasie n.p. drugiej zarazy wymieraj\u0105 wszyscy karmelitanie mieszkaj\u0105cy przy ko\u015bciele \u015bw. Teresy. \u015amier\u0107 zbiera te\u017c wielkie \u017cniwo w\u015br\u00f3d Jezuit\u00f3w. Andrzej nale\u017cy do ofiarniejszych spo\u015br\u00f3d \u015bpiesz\u0105cych z pomoc\u0105. Prowadz\u0105c sodalicj\u0119 maria\u0144sk\u0105, nie zaniedbuje kaznodziejstwa nale\u017c\u0105c do najbardziej porywaj\u0105cych kaznodziei, zostaje rektorem ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Kazimierza, doradc\u0105 prepozyta, a ponadto wyk\u0142ada dorywczo Pismo \u015bwi\u0119te i dogmatyk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Niezdany po sko\u0144czeniu studi\u00f3w egzamin Andrzeja uniemo\u017cliwi\u0142 mu z\u0142o\u017cenie \u015blub\u00f3w tzw. czwartej probacji i zaj\u0119cia wy\u017cszych stanowisk w tym zakonie. Dopiero po 7 latach po trzeciej probacji, dzi\u0119ki bardzo gorliwej pracy duszpasterskiej oraz usilnej pracy nad sob\u0105 zosta\u0142 dopuszczony do z\u0142o\u017cenia czwartego \u015blubu szczeg\u00f3lnego pos\u0142usze\u0144stwa Stolicy Apostolskiej co do misji (za Ewa \u015aliwowa, Patronowie Polski, Nowy S\u0105cz, 2003, s.178).<\/p>\n\n\n\n
Po z\u0142o\u017ceniu czwartego \u015blubu Andrzej zostaje skierowany do Bobrujska, gdzie do pomocy w pracy duszpasterskiej ma 4 ksi\u0119\u017cy i jednego brata zakonnego. Tu pracuje 3 lata. St\u0105d zostaje przeniesiony do P\u0142ocka . Jako s\u0142awny kaznodzieja zostaje skierowany do Warszawy celem g\u0142oszenia kaza\u0144 w\u015br\u00f3d pos\u0142\u00f3w na sejm, ale nie zabawia tam zbyt d\u0142ugo. W 1637 znowu jest w P\u0142ocku, by wnet znale\u017a\u0107 si\u0119 w \u0141om\u017cy, gdzie pracuje do roku 1642. W 1643 zostaje znowu przeniesiony do Pi\u0144ska jako kaznodzieja i kierownik nauk. Rozwija tutaj bardzo gorliwie prac\u0119 duszpastersk\u0105. Pod wp\u0142ywem jego kaza\u0144 wielu prawos\u0142awnych przechodzi do Ko\u015bcio\u0142a Rzymskokatolickiego. Niestety zaczyna szwankowa\u0107 jego \u017celazne dotychczas zdrowie. Prze\u0142o\u017ceni zadecydowali, \u017ce dla ratowania zdrowia winien powr\u00f3ci\u0107 do Wilna. Wraca tutaj w roku 1646. W dalszym ci\u0105gu kieruje sodalicj\u0105 maria\u0144sk\u0105, g\u0142osi p\u0142omienne kazania, jest doradc\u0105 prepozyt\u00f3w (prze\u0142o\u017conych zakonnych), miewa wyk\u0142ady z Pisma \u015bwi\u0119tego. Zdrowie niezbyt si\u0119 poprawi\u0142o. W roku 1652 powraca do Pi\u0144ska. St\u0105d czyni \u201ewyprawy misyjne\u201d do odleg\u0142ych wiosek w\u015br\u00f3d bagien i las\u00f3w, pozbawionych niekiedy od dziesi\u0105tk\u00f3w lat swych duszpasterzy. Niekt\u00f3rzy z nich zostali wymordowani, inni uciekli przed ci\u0105g\u0142ymi napadami r\u00f3\u017cnych wojsk czy band zb\u00f3jeckich. Prowadzi te\u017c bardzo gorliw\u0105 prac\u0119 w\u015br\u00f3d prawos\u0142awnych zako\u0144czon\u0105 nawr\u00f3ceniem si\u0119 niekiedy nie tylko poszczeg\u00f3lnych os\u00f3b czy rodzin, ale nawet ca\u0142ych wsi jak Ba\u0142andycze i Udro\u017cyn. Zyskuje przydomek \u201e\u0142owca dusz\u201d, \u201eaposto\u0142 pi\u0144szczyzny\u201d, a przez prawos\u0142awnych nazywany jest \u201eduszochwatem\u201d. Ta jego gorliwo\u015b\u0107, zw\u0142aszcza w nawracaniu prawos\u0142awnych, sta\u0142a si\u0119 przyczyn\u0105 jego m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci.<\/p>\n\n\n\n
Praca kap\u0142a\u0144ska Andrzeja Boboli przypada na czasy ci\u0105g\u0142ych wojen. Najpierw wojna kozacka (s\u0142awny Bogdan Chmielnicki), ze Szwedami, p\u00f3\u017aniej najazdy wojsk carskich, kt\u00f3rzy kilkakrotnie \u0142upi\u0105 i pal\u0105 Wilno i p\u00f3\u0142nocno-wschodnie tereny ogromnej jeszcze w owych czasach Rzeczpospolitej Obojga Narod\u00f3w oraz z Rakoczym. Ca\u0142e wsie zrabowane i spalone przestawa\u0142y istnie\u0107. Ludno\u015b\u0107 miast zdziesi\u0105tkowana wojnami \u0142atwo ulega\u0142a cz\u0119stym w owych czasach zara\u017aliwym chorobom. Wiele ko\u015bcio\u0142\u00f3w i cerkwi zosta\u0142o spalone i zniszczone. Ca\u0142e wielkie po\u0142acie kraju pozostawa\u0142y cz\u0119sto bez kap\u0142an\u00f3w czy pop\u00f3w. Dla ocalenia \u017cycia i mo\u017cliwo\u015bci prowadzenia dalszej pracy, ksi\u0119\u017ca i zakonnicy chroni\u0105 si\u0119 w wi\u0119kszych o\u015brodkach. S\u0105 jednak wyj\u0105tki. Jednym z nich jest Andrzej Bobola. Nie zra\u017ca si\u0119 trudno\u015bciami i nie boi si\u0119 niebezpiecze\u0144stw. Jakby igra\u0142 z losem i szuka\u0142 m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci. Wiedzia\u0142 jak bardzo jest znienawidzonym przez tych, kt\u00f3rym \u201ewyrywa\u0142 wiernych\u201d. Wiedzia\u0142, \u017ce jest poszukiwany i je\u017celi wpadnie w ich r\u0119ce, nie ujdzie z \u017cyciem. Chyba, \u017ce\u2026 przejdzie na prawos\u0142awie. A to przecie\u017c dla niego niemo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n
We wigili\u0119 Wniebowst\u0105pienia Pana Jezusa, w dniu 16 maja 1657 roku, w 66 roku \u017cycia zostaje schwytany ko\u0142o Janowa Podlaskiego (nie Lubelskiego!). Ju\u017c w Peredylu, gdzie zosta\u0142 uj\u0119ty, zostaje poddany pierwszym m\u0119czarniom, by przeszed\u0142 na prawos\u0142awie. P\u00f3\u017aniej przywi\u0105zany do konia, wleczony jest kilka kilometr\u00f3w do \u201edow\u00f3dztwa\u201d, gdzie zostaje okrutnie zam\u0119czony. Opis Jego m\u0119ki nie nadaje si\u0119 tu do opisania. Zbyt nieludzkie to m\u0119czarnie\u2026 Skona\u0142 w rze\u017aniczej szopie w Janowie Podlaskim, odarty ze sk\u00f3ry, powieszony za nog\u0119, dobity uderzeniem szabli. Nie mia\u0142 na sobie szat kap\u0142a\u0144skich, ale jego krew i odarte ze sk\u00f3ry cia\u0142o na kszta\u0142t ornatu, by\u0142y ozdob\u0105, w kt\u00f3rej doko\u0144czy\u0142 ofiary kap\u0142a\u0144skiej swego \u017cycia. Tak um\u0119czonego cia\u0142a nie pokazano m\u0142odszym zakonnikom, gdy przera\u017ceni nadej\u015bciem polskiego oddzia\u0142u kozacy uciekli pozostawiaj\u0105c w miejskiej rze\u017ani swoj\u0105 ofiar\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W 1793 roku po zabraniu jezuitom ko\u015bcio\u0142a w Pi\u0144sku i oddaniu go prawos\u0142awnym, cia\u0142o M\u0119czennika przewieziono do Po\u0142ocka, gdzie by\u0142y bardzo czczone r\u00f3wnie\u017c przez prawos\u0142awnych budz\u0105c wielkie niezadowolenie w\u0142adz carskich. Po zmianach, jakie zasz\u0142y w Rosji po Rewolucji Pa\u017adziernikowej nienaruszone cia\u0142o b\u0142og. w\u00f3wczas jeszcze Andrzeja \u201ezbadano\u201d rzucaj\u0105c nim o ziemi\u0119, ale cia\u0142o ku zdumieniu komisji nas\u0142anej z Moskwy nie rozsypa\u0142o si\u0119. Dziwn\u0105 dla nich trwa\u0142o\u015b\u0107 cia\u0142a przypisano w\u0142a\u015bciwo\u015bciom ziemi, w kt\u00f3rej to cia\u0142o spoczywa\u0142o \u2013 bagatela – przez 265 lat!!). 20 lipca 1922 cia\u0142o zabrano si\u0142\u0105 i umieszczono w gmachu Higienicznej Wystawy Ludowego Komisariatu Zdrowia w Moskwie. Bolszewicy nie ust\u0105pili nawet rz\u0105dowi polskiemu, kt\u00f3ry stara\u0142 si\u0119 o jego wydanie. Uda\u0142o si\u0119 to dopiero Papie\u017cowi Piusowi XI, kt\u00f3remu oddano cia\u0142o b\u0142og. Andrzeja w podzi\u0119kowaniu za pomoc, jakiej ten Papie\u017c udzieli\u0142 wyg\u0142odzonemu po Wielkiej Rewolucji Zwi\u0105zkowi Radzieckiemu. Cia\u0142o by\u0142o przechowywane najpierw w kaplicy \u015bw. Matyldy na Watykanie, a w nast\u0119pnym roku znalaz\u0142o si\u0119 w jezuickim ko\u015bciele Il Jesu w pobli\u017cu Watykanu.<\/p>\n\n\n\n
W uroczysto\u015b\u0107 Zmartwychwstania Pa\u0144skiego 1938 roku odby\u0142a si\u0119 na Watykanie wielka uroczysto\u015b\u0107 kanonizacji znanego ju\u017c w\u00f3wczas w ca\u0142ym \u015bwiecie m\u0119czennika \u015aw. Andrzeja Boboli. Z samej Polski przyby\u0142o ok. 6 tys. Polak\u00f3w. Tak wspania\u0142ej uroczysto\u015bci kanonizacyjnej Rzym nie ogl\u0105da\u0142 od dawna. W wielkim tryumfie Cia\u0142o \u015bw. Andrzeja Boboli ubrane w szaty kap\u0142a\u0144skie, umieszczone w szklanej trumnie wraca\u0142o przez S\u0142owenie (Lublanke), Budapeszt, Bratys\u0142aw\u0119, Morawsk\u0105 Ostraw\u0119, Zebrzydowice, Krak\u00f3w, Pozna\u0144 i dojecha\u0142o do Warszawy witane wsz\u0119dzie przez tysi\u0105ce wiernych i delegacje ko\u015bcielne i rz\u0105dowe\u2026 Tu spocz\u0119\u0142y na ul. Rakowieckiej. Ale nie by\u0142 to koniec w\u0119dr\u00f3wki M\u0119czennika. Przenoszone by\u0142o wielokrotnie pod gradem kul w czasie Powstania warszawskiego, a teraz spoczywa w po\u015bwi\u0119conej przez ks. Prymasa J\u00f3zefa Glempa bazylice \u015bw. Andrzeja Boboli w Warszawie przy tej\u017ce ulicy. Cz\u0105stki Jego Cia\u0142a \u2013 relikwie \u2013 znajduj\u0105 si\u0119 chyba w setkach, je\u017celi nie tysi\u0105cach miejsc nie tylko Polski. Jego rami\u0119 znajduje si\u0119 jeszcze w Rzymie. Relikwia z jego \u017cebra znajduje si\u0119 w ko\u015bciele \u015bw. Andrzeja Boboli w Gorlicach, w ko\u015bciele, kt\u00f3rego on jest Patronem. Tu 16-tego dnia ka\u017cdego miesi\u0105ca modlimy si\u0119 przed jego obrazem w intencjach Ojczyzny, poprzednio w intencjach Ojca \u015bw. Jana Paw\u0142a II, a teraz o Jego beatyfikacj\u0119 i kanonizacj\u0119 oraz zebranych. Odpust ku jego czci obchodzony jest obecnie w III niedziel\u0119 maja.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze w okresie mi\u0119dzywojennym, a nawet wcze\u015bniej by\u0142 czczony jako Patron Polski, co zreszt\u0105 sam M\u0119czennik przepowiedzia\u0142. Oficjalnie drugorz\u0119dnym Patronem Polski zosta\u0142 og\u0142oszony w roku 2002.<\/p>\n\n\n\n
Warto czci\u0107 tego \u015awi\u0119tego i prosi\u0107 go o wstawiennictwo u Boga. Wielu, bardzo wielu, wiele Mu zawdzi\u0119cza. Ale by otrzyma\u0107, trzeba prosi\u0107, stosownie do s\u0142\u00f3w Chrystusa, kt\u00f3ry zapewni\u0142: \u201dPro\u015bcie, a otrzymacie\u2026\u201d a \u201enie otrzymujecie, bo si\u0119 nie modlicie\u201d\u2026.<\/p>\n\n\n\n
Dlaczego \u015bw. Andrzej Bobola jest patronem parafii i ko\u015bcio\u0142a w Gorlicach?<\/h5>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n
ks. Pra\u0142at Andrzej Mucha<\/em><\/p>\n\n\n\n
W czasie mojej rozmowy z ksi\u0119dzem biskupem Jerzym Ablewiczem w dniu 11 czerwca 1983 roku na temat organizowania parafii w Gorlicach, zapyta\u0142em si\u0119, czy parafia, kt\u00f3r\u0105 mam tam organizowa\u0107 ma ju\u017c swego Patrona. Odpowiedzia\u0142, \u017ce nie. Ale albo nie wiedzia\u0142, albo sobie zapomnia\u0142. Gdy bowiem dwie godziny p\u00f3\u017aniej zjawi\u0142em sie w Gorlicach, by na miejscu przekona\u0107 sie o mo\u017cliwo\u015bciach organizowania parafii i budowy koscio\u0142a, kamieniarze obrabiali w\u0119gielny kamie\u0144, kt\u00f3ry dniu 26.06.1983 r. mia\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 Ojciec \u015awi\u0119ty na B\u0142oniach Krakowskich. Ju\u017c by\u0142y wykute litery. Ko\u015bci\u00f3\u0142 mia\u0142 by\u0107 pod wezwaniem\u2026 \u015aw. Maksymiliana Kolbe\u2026 Ale poniewa\u017c Ksi\u0105dz biskup powiedzia\u0142, \u017ce jeszcze nie ma Patrona, zapyta\u0142em, czy ja mog\u0119 go podda\u0107. \u201eJak najbardziej tobie wypada go obra\u0107, jako organizuj\u0105cemu parafi\u0119\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 ksi\u0105dz Biskup Jerzy. Odpowiedzia\u0142em, \u017ce ja bym proponowa\u0142 \u015bw. Andrzeja Bobol\u0119, gdy\u017c:<\/p>\n\n\n\n
jest to wielki \u015bwi\u0119ty, a dotychczas ma\u0142o czczony w Polsce, a nawet jego nabo\u017ce\u0144stwo ma\u0142o jest propagowane przez jego wsp\u00f3\u0142braci zakonnych, gdy\u017c by\u0142 to \u015bwi\u0119ty bardzo \u201eniemi\u0142y\u201d naszemu \u201ewielkiemu bratu\u201d ze wschodu, a nawet niezrozumia\u0142y przez wsp\u00f3\u0142braci, st\u0105d niewygodny\u2026.<\/em><\/li>
by\u0142 ogromnie gorliwym i pracowa\u0142 w bardzo trudnych czasach w\u015br\u00f3d ludno\u015bci bardzo podzielonej religijnie i narodowo\u015bciowo\u2026 Co\u015b z takich warunk\u00f3w jest i w samych Gorlicach\u2026.<\/em><\/li>
wprawdzie Strachocina przypisuje sobie przywilej narodzin u nich \u015awi\u0119tego Andrzeja, ale Gorlice maj\u0105 nie mniej powod\u00f3w, by twierdzi\u0107, \u017ce przynajmniej r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142 si\u0119 urodzi\u0107 w\u0142a\u015bnie na Gorlickiej Ziemi \u2013 pi\u0119kniejszej ni\u017c sanocka\u2026 Wprawdzie nie ukazuje si\u0119 proboszczowi po nocach, ale nie pozwala\u0142 te\u017c o sobie zapomnie\u0107. I dlatego ma tutaj ko\u015bci\u00f3\u0142 pod Jego wezwaniem, chocia\u017c bez chrzcielnicy\u2026<\/em><\/li>
mam wielki sentyment do mego Patrona od najm\u0142odszych lat. Imponowa\u0142 mi zawsze ogromn\u0105 stanowczo\u015bci\u0105, pracowito\u015bci\u0105 i walk\u0105 ze swymi wadami. A ju\u017c nigdy nie mog\u0142em nadziwi\u0107 si\u0119 jego sta\u0142o\u015bci w straszliwych torturach. Mam jakie\u015b zobowi\u0105zania wobec mego Patrona. Mog\u0119 mu okaza\u0107 m\u00f3j szacunek i wdzi\u0119czno\u015b\u0107, oraz\u2026 zachwyt buduj\u0105c ko\u015bci\u00f3\u0142 pod Jego wezwaniem i tworz\u0105c tak\u0105 parafi\u0119.<\/em><\/li><\/ul>\n\n\n\n
Ksi\u0105dz Biskup by\u0142 ogromnie rad z wyboru. Odpowiedzia\u0142, \u017ce i on sam jest wielkim jego czcicielem, bo \u015bw. Andrzej Bobola jest jego patronem od bierzmowania. Bierzmowanie bowiem przyjmowa\u0142 ju\u017c jako kleryk i to w czasie kanonizacji \u015bw. Andrzeja Boboli. Te\u017c go zawsze podziwia\u0142 i uwa\u017ca, \u017ce w\u0142a\u015bnie on najbardziej nadaje si\u0119 na Patrona tej parafii Gorlickiej\u2026.. A do tego doda\u0142 \u201e\u015bw. Andrzej Bobola nie ma w mojej diecezji uczciwego ko\u015bcio\u0142a. B\u0119dzie go mia\u0142\u201d\u2026. Ma teraz, ale nie diecezja tarnowska, lecz rzeszowska, kt\u00f3ra ma te\u017c drugi ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Andrzeja Boboli na swym terenie w Nawsiu G\u00f3rnym, od\u0142\u0105czonym od parafii w Wielopolu Skrzy\u0144skim. Ksi\u0105dz pra\u0142at Julian \u015amietana d\u0142ugoletni proboszcz i dziekan w Wielopolu te\u017c bardzo czci\u0142 \u015bw. Andrzeja Bobol\u0119 i bra\u0142 udzia\u0142 w uroczysto\u015bciach jego kanonizacji w Rzymie i stamt\u0105d przywi\u00f3z\u0142 jego obraz, kt\u00f3ry wisia\u0142 w ko\u015bciele wielopolskim i zawsze mnie intrygowa\u0142. W czasie wojny podmuch pocisku zrzuci\u0142 go na ziemi\u0119, ale szyba w nim nie p\u0119k\u0142a. Co te\u017c by\u0142o jakim\u015b znakiem\u2026 Gdy wi\u0119c budowano ko\u015bci\u00f3\u0142 w Nawsiu i tam tworzono parafi\u0119, jej patronem zosta\u0142 te\u017c \u015bw. Andrzej Bobola\u2026. A wi\u0119c jego jakie\u015b \u201enarodzenie\u201d dokona\u0142o si\u0119 w\u2026. Wielopolu\u2026.<\/p>\n\n\n\n
Nasz parafialny malarz – Micha\u0142 Wachowski – namalowa\u0142 dla prowizorycznej kaplicy jeszcze w roku 1984 obraz \u015bw. Andrzeja Boboli. Przyni\u00f3s\u0142 go dos\u0142ownie na kilka minut przed rozpocz\u0119ciem Maszy \u015bw. na po\u015bwi\u0119cenie kaplicy. Wcze\u015bniej namalowany taki sam obraz podarowali\u015bmy Ksi\u0119dzu Biskupowi jako pami\u0105tk\u0119 z naszego po\u015bwi\u0119cenia. By\u0142 to obraz w formie \u201eportretu\u201d, ale bardzo wymowny.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u015bcio\u0142a jednak by\u0142 za ma\u0142y. Trzeba by\u0142o wymalowa\u0107 nowy. Nie chcia\u0142em, by by\u0142 powt\u00f3rzeniem kt\u00f3rego\u015b ze znanych obraz\u00f3w.. Chcia\u0142em, by mocno by\u0142a zaznaczona jego m\u0119cze\u0144ska \u015bmier\u0107, gdzie zamiast kap\u0142a\u0144skich szat, jest krew p\u0142yn\u0105ca z odartego ze sk\u00f3ry na kszta\u0142t ornatu cia\u0142a. By te\u017c by\u0142y zaznaczone czasy wojen i po\u017car\u00f3w\u2026. Czy co\u015b z tego znalaz\u0142o si\u0119 w tym obrazie, kt\u00f3ry znalaz\u0142 si\u0119 w ko\u015bciele \u015aw. Andrzeja Boboli w Gorlicach?<\/p>\n\n\n\n
Literatura:<\/strong> <\/strong>ks. Jan Poplatek, B\u0142ogos\u0142awiony Andrzej Bobola, Krak\u00f3w 1936, Dzie\u0142o zbiorowe pod redakcj\u0105 O. Romualda Gustawa OFM, Hagiografia Polska, Ksi\u0119garnia \u015aw. Wojciecha 1971 Zofia \u015aliwowa, Patronowie Polski, Wydawnictwo Promyczek Nowy S\u0105cz.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
R\u00f3d Bobol\u00f3w jest jednym ze starszych rod\u00f3w szlacheckich w Polsce. W wieku XIII r\u00f3d ten spotykany jest na \u015al\u0105sku (Bobolice. Le\u017c\u0105 one na linii Wroc\u0142aw… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-120","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/120","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=120"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/120\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":390,"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/120\/revisions\/390"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bg.ostnet.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=120"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"Obrazek](\"https:\/\/bg.ostnet.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/andrzej-bobola.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/bg.ostnet.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/why-bobola.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n